RSS

Η μικρή Ηλιαχτίδα γιορτάζει Χριστούγεννα



Η μικρή Ηλιαχτίδα περίμενε ανυπόμονα να έρθουν τα Χριστούγεννα. Ήθελε να στολίσει από νωρίς το δέντρο χωρίς όμως τις περσινές παράπλευρες απώλειες. Όταν όμως ήρθε εκείνη η μέρα βαρέθηκε να το στολίσει. Και την επομένη. Η μεγάλη αδερφή όμως της μικρής Ηλιαχτίδας είπε μιας και βαριότανε και οι δυο να στόλιζαν να ξεμπέρδευαν. Και κάπως έτσι άρχισαν τα Χριστούγεννα.

Το μεγάλο πρόβλημα της γλάστρας λύθηκε σχετικά εύκολα. Η μικρή Ηλιαχτίδα ξερίζωσε τις μολόχες της μαμάς χωρίς να το σκεφθεί διόλου και σήκωσε τη γλάστρα στην αγκαλιά της. Φαίνεται πως η γλάστρα συγκινήθηκε από τη στοργή που της έδειξαν κι έτσι την πότισε για τα καλά μαζί με το πιατάκι της. Η μικρή Ηλιαχτίδα καμαρώνει πως είναι πολύ πρακτική. Έτσι κράτησε την γλάστρα στην αγκαλιά της και κατάφερε να την στραγγίσει. Τη στούμπωσε με χαρτιά, την σκούπισε, τη γυάλισε κι ετοιμάστηκε να της κάνει θριαμβευτική είσοδο. Τελικά ξόδεψε ένα μεγάλο ρολό χαρτί κουζίνας για να τη στεγνώσει. Όμως προς μεγάλη της φρίκη(!) ανακάλυψε πως το βασικό πρόβλημα ήταν το χώμα. Πιο λάσπη δε μπορούσε να είναι. Τελικά το πρόβλημα λύθηκε με το να ρίξει μισό κιλό στάχτη από τη σόμπα, να το ανακατέψει, να ξαναρίξει, να λουστεί η ίδια, η ψησταριά, το μπαλκόνι, τα παπούτσια, να λερωθεί το χαλί, όχι όμως και οι κατάλευκες φρεσκοπλυμένες κουρτίνες του σαλονιού.

Με τα πολλά την κατάφερε και την έστησε. Η μικρή Ηλιαχτίδα έτρεξε αμέσως να φέρει το κουτί των Πρώτων Καλλιτεχνικών Βοηθειών και στρώθηκε στη δουλειά. Αφού ρώτησε τη μαμά της με τί θα ήθελε να τη στολίσει, πράσινη τσόχα, η μικρή Ηλιαχτίδα συμφώνησε αμέσως και την περιτύλιξε με χρυσαφί περιτύλιγμα και κόκκινες κορδέλες. Η μεγάλη αδερφή της μικρής Ηλιαχτίδας δε δέχτηκε να συνεχιστεί η κεκλιμένη παράδοση του δέντρου. Κι έτσι χωρίς δισταγμό διάλεξε ένα μεγάλο χοντρό, αρωματικό κερί και στήριξε το δέντρο. Αυτή ήταν και η αρχή για τους πρώτους χριστουγεννιάτικους καβγάδες.

Το κερί αυτό το είχανε κάνει δώρο στη μικρή Ηλιαχτίδα και το πρόσεχε σαν κόρη οφθαλμού. Η μεγάλη αδερφή δε συμφώνησε και το στούμπωσε γερά στο χώμα. Ήταν επόμενο ν’ αρχίσουν οι ευγενικές διαφωνίες @#$ και να επιταχθεί η γλώσσα της διπλωματίας $%^& για να λύσουν το μεγάλο πρόβλημα. Για να παρηγορηθεί η μικρή Ηλιαχτίδα στολίστηκε με τη πράσινη γιρλάντα και τα κορδελάκια και άρχισε να μορφάζει μπροστά στο καθρέφτη. Όμως δε τη γλύτωσε πάλι. Η μικρή Ηλιαχτίδα από αρχές Δεκέμβρη φορά παραδοσιακά το σκουφί του Αι Βασίλη. Η μεγάλη αδερφή απαίτησε να το πάρει για να στολίσει το ρολόι του σπιτιού, η μικρή Ηλιαχτίδα αρνήθηκε κατηγορηματικά να της το δώσει και κάπως έτσι (θεωρητικά) τελείωσαν όλα και το σπίτι απέκτησε γιορτινή όψη.

Προπαραμονές το σπίτι επιτέλους γέμισε φωνές, χάχανα, αταξίες και γέλια. Η σόμπα του σπιτιού πυρώθηκε για τα καλά και παραδόθηκαν τα πρώτα μαθήματα ‘τεχνικής λειτουργίας’. Μαζί και οι βασικές γνώσεις πρώτων βοηθειών για την αντιμετώπιση των εγκαυμάτων. Ο Administrator της σόμπας ξενάγησε τους φρέσκους επιταγμένους στις θέσεις αποθήκευσης των ξύλων, και των καφασιών, στις θέσεις μάχης των φακών και της τεχνικής υποστήριξης. Πού βρίσκεται η σκούπα, που το φαράσι, πού η βούρτσα και πού πετάμε τη στάχτη. Καταρτίστηκε πρόγραμμα εθελοντών για τη μεταφορά των ξύλων, μαθήματα ταξινόμησης και σειροθέτησης αυτών και ομάδα ‘σταχτοπούτων’ που θα καθάριζε τη σόμπα, θα τη βούρτσιζε, θα πετούσε τη στάχτη και θα την ετοίμαζε για την επομένη.

Το ίδιο βράδυ η ομάδα εφόδου ντουλαπιών και εύρεσης στρωσιδιών ανέλαβε το υπεύθυνο καθήκον διανομής σκεπασμάτων και χειμερινής διαβίωσης.  Στήθηκαν τα πρώτα καταλύματα και οι βαλίτσες σκέπασαν σταδιακά τα πατώματα ενώ οι διάδρομοι καλύφθηκαν με τις μπότες και τα χειμερινά εξαρτήματα. Ταυτόχρονα λύθηκε το μεγάλο πρόβλημα- βάσανο της νοικοκυροσύνης. Ένα μεγάλο άπλωμα της κουβέρτας πάνω από τα άτακτα στρωσίδια έδινε εικόνα νοικοκυρεμένου δωματίου και λόγω κατάληψης χώρου απλά πετούσες όπου ήθελες τα ρούχα σου χωρίς να νοιάζεσαι να τα συμμαζεύεις και να τα τακτοποιείς.

Το σαλόνι έγινε καθιστικό, τραβήχτηκαν στην άκρη οι καναπέδες και στήθηκαν τα laptop. Τα τραπεζάκια θάφτηκαν κάτω από βιβλία, περιοδικά, χαρτιά, κούπες με καφέδες και κινητά και στην άκρη τοποθετήθηκαν οι κουβέρτες για τους χαλαρούς υπναράδες.  Άρχισαν οι πρώτες γκρίνιες, οι εναλλασσόμενες  βάρδιες και τελικά τα Χριστούγεννα έφθασαν και γιορτάστηκαν με την πρέπουσα εθιμοτυπική παράδοση.
Άγνωστοι ‘γνωστοί και φίλοι’ δέχτηκαν θερμές χριστουγεννιάτικες ευχές από όλη την οικογένεια κι έτσι συμφοιτητές, συμφοιτήτριες, συνάδελφοι,  άγνωστοι συγγενείς και φίλοι συγκινήθηκαν από την αγάπη όλης της οικογένεια της.. του.. των..  που θα τους κάλυπταν μέχρι το Πάσχα. Τότε εκ νέου θα λάβουν αναστάσιμα εφόδια μέχρι τον επόμενο Χειμώνα!

Όμορφα Χριστούγεννα σε Όλους!

Γλυκάκι στη Μικρή Ηλιαχτίδα!!

Τις προάλλες μια πολύ τρυφερή σγουρόμαλλη και δροσερή σαλάτα έκανε δώρο στη μικρή Ηλιαχτίδα. Ένα γλυκάκι που δεν είχε ματαφάει στη ζωή της!! Η μικρή Ηλιαχτίδα σα καλό κορίτσι αποφάσισε να φανεί ευγενική και να δεχτεί το κέρασμα. Όλα θα ήταν περίφημα εάν βέβαια η μικρή Ηλιαχτίδα ήξερε πώς να μοιραστεί τη χαρά της. Και το κέρασμα! Οπότε αντάλλαξε μερικά κρυφά emails με τη Blogomaster (την ίδια που έστειλε το κέρασμα αλλά αυτό φυσικά δε το λέμε) για βοήθεια. Τελικά δε ξέρει εάν τα κατάφερε. Θα φανεί. Παράλληλα έχει ανοιχτά 3 παραθυράκια για να βλέπει τον κόόόσμο με άλλα μάτια.

Το Κέρασμα

Υπέροχο δεν είναι?? Η μικρή Ηλιαχτίδα χτύπησε παλαμάκια κι έμεινε με το στόμα ανοιχτό όταν το έλαβε! Εάν πεις και για τα χρώματα.. Φτου, φτου το γλυκό μου.

Βέβαια πρέπει και να ακολουθήσει το BlogSavoirVivre. Οπότε διαβάζει προσεχτικά τις Οδηγίες Χρήσης.

Λοιπόόν.
Έχουμε και λέμε:
1. Να κάνεις link στον blogger που σου χάρισε το βραβείο
2. Να αναφέρεις 7 τυχαία πράγματα για τον εαυτό σου
3. Να χαρίσεις το βραβείο σε 10 bloggers.
Η μικρή Ηλιαχτίδα εν μέσω τυμπανοκρουσιών και εμβατηρίων έχει την, πιο ψηλή από το μπόι της, τιμή να παρουσιάσει τοόό GriniarikoMarouli Την πιο δροσερή, εύγευστη, τρυφερή, γλυκιά, παντός καιρού και Blogs Μαρουλοσαλάτα!! (Κάθε δοκιμή δεκτή. Προσοχή! Όσο περισσότερο τρως τόσο πιο πολύ εθίζεσαι)! Οι γιατροί συνιστούν ημερήσια κατανάλωση δια το ωφέλιμον της Υγείας. Η μικρή Ηλιαχτίδα διαβεβαιώνει πως και στις τούμπες χαίρει άκρας υγείας.
7 αταξίες της μικρής Ηλιαχτίδας

1.) Αγαπάει πολύ τα σπουργίτια και τα ταΐζει και ποτίζει κάθε μέρα. Μέχρι τώρα όμως ακόμη δε μπορεί να καταλάβει γιατί η μαμά της παραπονιέται για τα χώματα και τις κουτσουλιές. 
2.) Ήταν η μόνη στην πόλη που είδε ελάφι να βόσκει σε αλάνα! (Το γεγονός ότι τελικά ήταν γαϊδουράκι και τα κέρατα τούφες πράσινες δε σημαίνει τίποτε).
3.) Έχει μεγάλη αδυναμία στα κατσικάκια του γείτονα. Τα βάφτισε Μάι και Μάγερλινγκ. Άλλωστε αυτά δε καταλαβαίνουν τη διαφορά φύλου στα ονόματα.
4.) Έχει υιοθετήσει μια γαρδένια κι αλίμονο σε όποιον την ακουμπήσει και τη μετακινήσει χιλιοστό. (Κάνει παραχωρήσεις μόνο όταν ο μεγάλος αδελφός Πέτρος ψήνει στη χτιστή ψησταριά. Άλλωστε ο μολυσμένος αέρας θα της έκανε κακό. Σωστά?)
5.) Όταν ήταν (πιο) μικρή αντέγραφε από το ραδιόφωνο εκπομπές σε κασέτες  με αποτέλεσμα να τραβάει τώρα τα μαλλιά της για τις κασέτες που κατέστρεψε.
6.) Ήταν ειδήμονας στο να φτιάχνει κούνιες από σεντόνια στο μπαλκόνι της. Μέχρι και τώρα ευγνωμονεί όποιον φέρνει δώρα σετ σεντόνια.
7ον και ουχί τελευταίον.) Μικρούτσικη τρελαινόταν να γεμίζει κουβαδάκια και κανάτες και να λούζει τους άτυχους περαστικούς και τ’ αυτοκίνητα (όχι ότι το έχει ξεπεράσει ακόμη αλλά αυτό εξακολουθεί να παραμένει μυστικό).


10 Blogger's? ''Σακούλι άνοιξε και τράβηξε στη χούφτα σου τουςς

10. Μικρή Ηλιαχτίδα :)

Η μικρή Ηλιαχτίδα στέλνει σε όλους φιλάκια και αρκουδίσιες αγκαλιές και πολλά πολλά κατεργάρικα (όόόχιι ΜΗΝ πάει ο νους σας στο κακό) χαμόγελα!!

Υ.Γ. Η μικρή Ηλιαχτίδα θα ήθελε πολύ να δώσει το βραβείο και στα χαρούμενα δημοτικά και νηπιαγωγεία που 'παίζει' αλλά φοβάται μήπως το δουν ως σκάρφισμα για νέες αταξίες. 




Η Μικρή Ηλιαχτίδα Πάει Σχολείο

Η μικρή Ηλιαχτίδα μπορεί να μεγάλωσε θεωρητικά. Σαν παιδί όμως  εξακολουθεί να αντιπαθεί το σχολείο. Εκτός φυσικά από την Βιβλιοθήκη του Γυμνασίου. Εκεί με φίλους σε μια γωνιά μάθαινε τρομερά εγκυκλοπαιδικά νέα!! Ότι ο Κ. δεν συμμετείχε στη γυμναστική στα στρώματα γιατί είχε τρύπιες κάλτσες! Τέτοια Μόρφωση δεν κατάφερε ούτε το λύκειο να προσφέρει. Οπότε δεν είναι παράξενο που η μικρή Ηλιαχτίδα έφυγε με τραυματικές εμπειρίες από αυτό.

Φαίνεται όμως πως το ξέχασε. Μια μέρα η μικρή Ηλιαχτίδα συνάντησε μια φίλη που γύριζε κουρασμένη σπίτι από το ‘σχολείο’ της. Μια σχολή για βοηθό νοσηλεύτριας του ΟΑΕΔ. Η μικρή Ηλιαχτίδα από πάντοτε το είχε καημό που δεν μπορούσε να παρακολουθήσει κάποια μικρά ‘σεμινάρια’ του Ερυθρού Σταυρού της πόλης της. Έτσι της ήρθε η τέλεια η ιδέα να γραφτεί κι εκείνη. Είχε εντρυφήσει για τα καλά στο ξεσκόνισμα της καρέκλας, της πολυθρόνας, του καναπέ, όρθια, ξαπλωτή, καθιστή κοιμώμενη. Τώρα ήταν σειρά άλλων να αναλάβουν την ίδια δουλειά.

Αφού πληροφορήθηκε πού είναι (στο Νομαρχιακό Νοσοκομείο έξω από την πόλη), μπήκε όλο χαρά στο διαδίκτυο και άρχισε να ψάχνει πληροφορίες. Τελικά έμαθε ότι Πέρσι τον Ιούνιο έπρεπε να κάνει χαρτιά για πέρσι το Σεπτέμβρη αλλά δε το έβαλε κάτω. Έτρεξε ευθύς ενθουσιασμένη χωρίς να χάσει καιρό. Ξέφυγε από το τέρας της γραφειοκρατίας και αποφάσισε να κατέβει στην προηγούμενη στάση από το νοσοκομείο για να ξεσκάσει.

Παρόλο που δεν υπήρχε πεζοδρόμιο για τους επίδοξους λάτρεις του βάδην, η μικρή Ηλιαχτίδα βρήκε την ευκαιρία να εντρυφήσει στον Κώδικα Οδικής Κυκλοφορίας. ‘Όταν ανεβαίνει ένα αυτοκίνητο κι εμείς μαζί του πρέπει να είμαστε από την πλευρά;; Μισό λεπτό να σκεφτώ’.. Ευτυχώς μερικά κορναρίσματα και νευρικοί οδηγοί κατάφεραν να λύσουν το πρόβλημα. Τελικά κάποια στιγμή έφτασε.  Έκανε το γύρο του νοσοκομείου μπήκε μέσα, βγήκε έξω και τελικά στην είσοδο του νοσοκομείου έξω είδε μπροστά της την ταμπέλα. Η μικρή Ηλιαχτίδα αφού τα  έβαλε με την αφηρημάδα της ακολούθησε την πινακίδα.

Προσπέρασε το αυτοσχέδιο Παρκινγκ και κάπου βρήκε ένα τσιμεντένιο δρομάκι. Θα συνέχιζε ακόμη να το παίρνει εάν δε νευρίαζε για τα καλά και άρχισε να χοροπηδάει μέσα στα αγριόχορτα να κόψει πάλι δρόμο για την είσοδο. Ξαφνικά στη μέση του πουθενά βρέθηκε σε ένα παλιό κτήριο που θύμιζε Καμπανοστάσιο Πυροσβεστικής και ανέβηκε δυο, δυο τα σκαλιά. Αποδείχτηκε όμως ότι ήταν ένα παλιό δωμάτιο με κρεβάτια και χώρο για κάπνισμα για τους Οδηγούς ΕΚΑΒ. Όταν είδε την απελπισία της ένας καλός κύριος προσφέρθηκε να τη βοηθήσει. Της έδειξε από πού ακριβώς να πάει για να μη χαθεί και η μικρή Ηλιαχτίδα αφού τον ευχαρίστησε, αποκαμωμένη έγινε καπνός.

Μόλις έστριψε σε μια κρυμμένη γωνία είδε το κτήριο και τα λαιμά της έκλεισαν από την έκφραση ανακούφισης. Το κτήριο ήταν άδειο και αφού έφτασε σχεδόν μέχρι τη σοφίτα άκουσε τις πολυπόθητες αγγελικές φωνές. Την καλοδέχτηκαν και της πρόσφεραν ένα ποτήρι νερό να ξεδιψάσει. Η υπεύθυνη εξέτασε καλά τα χαρτιά την ενημέρωσε ότι όλα ήταν εντάξει απλά της χρειαζόταν ένα ακόμη απαραίτητο χαρτί από τη νομαρχία. Η μικρή Ηλιαχτίδα αφού την ευχαρίστησε περίμενε μισή ώρα το αστικό και κατέβηκε στο κέντρο. Πήρε το χαρτί και επέστρεψε πάλι γρήγορα για να κλείσει θέση στην 20άδα.

Ξεθεωμένη η μικρή Ηλιαχτίδα γύρισε σπίτι το μεσημέρι. Ξέχασε τις περιπέτειες της και άρχισε να ενημερώνει με κελαρυστή φωνή γονείς και αδέλφια. Αφού ψήλωσε δυο πόντους από καμάρι άρχισε να τους χάνει μόλις άκουσε τις παράπλευρες απώλειες.


 Ότι 1ον έκανε βλακεία που δεν έδωσε τηλέφωνα αδερφών για κηδεμόνες γιατί έτσι θα ενημέρωναν τους γονείς για τις απουσίες.  Επίσης ότι θα έπρεπε να διαβάζει κάθε μέρα και θα έπαιρνε βαθμούς με άριστα το 20. Θα έδινε κανονικά εξετάσεις και εργαστήρια. Ότι δε θα μπορούσε να πάρει μόνη της τους βαθμούς παρόλο που ήταν ενήλικας. Αυτό το καθήκον το αναλαμβάνει πάντα ο κηδεμόνας. Εάν δεν παρουσιαζόταν θα τους έπαιρνε η μικρή Ηλιαχτίδα την επόμενη μέρα.

Η μικρή Ηλιαχτίδα άρχισε να μακαρίζει τα ξεσκονόπανα. Η δυστυχία της μεγάλωνε. Θα έπρεπε να σηκώνεται γύρω στις 7 παρά τέταρτο το αργότερο για να παίρνει το αστικό των 8 παρά τέταρτο. Εάν το έχανε θα έπαιρνε απουσία την πρώτη ώρα. Θα είχε 4 διαλλείματα σα το σχολείο και κουδούνι για την έναρξη και λήξη των μαθημάτων. Οι δικαιολογημένες απουσίες ήταν 10 όπως και οι αδικαιολόγητες. Τα μαθήματα θα τελείωναν στη μία και σπίτι θα ήταν στις 2μμ. Το απόγευμα διαβάσματα και νωρίς για ύπνο. Η αδελφή στιλίστρια αφού τελείωσε με την επίσημη ενημέρωση παρότρυνε όλους να σηκώσουν τα ποτήρια και να ευχηθούν στη ‘μαθήτρια μικρή Ηλιαχτίδα’ Καλή Σχολική Χρονιά!!

*Τώρα που το καλοσκέφτεται η μικρή Ηλιαχτίδα παρατήρησε ότι υπάρχει πολύ σκόνη στα έπιπλα! Και η ίδια σα καλή νοικοκυρά αυτό δε το ανέχεται.

**  Ο μικρότερος αδελφός προσφέρθηκε να αναλάβει το ρόλο του Κηδεμόνα

*** Ο οικογενειακός γιατρός μένει παραδίπλα οπότε μπορεί να δικαιολογήσει αδικαιολόγητες. Εφ’ όσον τις δικαιούται γιατί η μικρή Ηλιαχτίδα να μη κοιμηθεί λιγουλάκι παραπάνω;

**** Η μικρή Ηλιαχτίδα ενημερώθηκε ότι τελικά δε θα χρειαστεί χαρτί από κηδεμόνα για την εγγραφή. Φτηνά τη γλύτωσε γιατί μπορεί η ίδια να αναλάβει χρέη κηδεμόνα στα μικρότερα αδέλφια της (Η μικρότερη κοντεύει σε λίγο τα 22 αλλά αυτή την επουσιώδη μικροσκοπική λεπτομέρεια δε χρειαζόταν να τη μάθει η υπεύθυνη. Τι χρειάζεται);

ΚΑΛΗ ΣΧΟΛΙΚΗ ΧΡΟΝΙΑ!!

Η μικρή Ηλιαχτίδα είναι άτυχη @


Η μικρή Ηλιαχτίδα είναι πολλή άτυχη. Βλέπετε δεν την αφήνουν να αρρωστήσει με την ησυχία της! Μα πόσο άδικο είναι αυτό. Λίγο να την κανακέψουν, να την χαϊδολογήσουν. Δε ζητάει πολλά. Κυρίως όμως να γλυτώσει το καθημερινό βάσανο της πολυπληθούς λάντζας. Μέχρι τώρα τα έχει κάπως καταφέρει με πλάγια μέσα. Όμως Τώρα έχει επίσημη δικαιολογία! Κι όμως.. Φευ.. Έχει αδελφή νοσηλεύτρια στο πτυχίο που δε χαρίζει κάστανα σε κανένα. 
Μέχρι τώρα ένα κλαψιάρικο πονάω, Ή αχ δεν αισθάνομαι καλά :( σου αρκούσε να τη βγάλεις καθαρή. Και να γλυτώσεις από χίλια δυο κοινωνικά και σχολικά μπλεξίματα. Όμως τώρα : Ζαλίζομαι! ‘’Έλα τίποτε δεν έχεις. Μα ζαλίζομαι σου λέω. Εμ βέβαια. Τόσες ώρες στο computer κολλημένη τι;.. ‘’σσσς….. μη σ’ ακούσουν για το computer. Δε ξέρεις τίποτε’’ ‘Και συ όχι παράπονα χαζά για πονοκεφάλους, ζαλάδες, πιασίματα..’ ‘Done’.. Και η συμφωνία έκλεισε. 

Άλλο. ‘Αχ.. αισθάνομαι εξάντληση, αδυναμία, ιδρώνω. Δε θα πεθάνω έτσι; Σσς.. Μη σ’ ακούσουν ο άλλοι. Μήπως φταίει το στρες ή έχω καρκίνο στο έντερο; Εδώ στο google λέει για πόνους στο..’ Άστο. Φάγαμε όσπρια το μεσημέρι, έχεις ευαίσθητο έντερο και πονάς. Λυπάμαι που δεν έχεις καρκίνο. Μα.. Άντε. Συγκαταβατικό χαμόγελο. Έλα να σου πάρουμε την πίεση. Μαζεύονται 10 άτομα από γύρω όχι για παρηγοριά στον άρρωστο αλλά για το καινούριο πιεσόμετρο  που το φουσκώνεις σα μπαλόνι. Και θέλουν όλοι να το ‘παίξουν’. Έχεις πίεση 11. Μα η φυσιολογική μου είναι 9. Τότε φταίει το τυρί που έφαγες. Να το πάλι το χαμογελαστό, γλυκό, ελαφρά επιτιμητικό χαμόγελο. 

Αχχχ! Η μικρή Ηλιαχτίδα όμως εμφάνισε κάποια συμπτώματα που την καθήλωσαν μια (!) μέρα στο κρεβάτι. Για δεύτερη ούτε συζήτηση.  Λίγο τα κρύα νερά, τα ρεύματα, ιδρώτας, κλιματιστικό, και κατάφερε να ανεβάσει και πυρετό! 37.3 ‘’Πφφ… Αυτό ΔΕΝ είναι πυρετός!’’ ‘Πώς? Και φυσικά είναι!’ Να πάλι η νοσοκόμα. Δεν ιδρώνει το αυτί της. 

Απέναντι της έχει πέντε, έξι άτομα που υποστηρίζουν την μικρή Ηλιαχτίδα. ‘’Αυτά θεωρούνται δέκατα χαριστικά. Με τις νέες θεωρίες στην ιατρική το 37 ΔΕ θεωρείται πυρετός. Πυρετός είναι από 38.5 και πάνω’’. Η μικρή Ηλιαχτίδα απαρηγόρητη και μουτρωμένη κουκουλώθηκε στο κρεβάτι της. Όμως ενάντια στην αδελφή νοσοκόμα έφτασαν όλοι πάνω της να τη ρωτήσουν πώς είναι; Τι κάνει; Πώς αισθάνεται; Είναι αρκετά δυνατή να κάτσει στο οικογενειακό τραπέζι με το ειδικό φαγητό; Ή θέλει μήπως να ξεκουραστεί και να κοιμηθεί λιγάκι.; Κατάφερε μέχρι και noodles να φάει από την αδελφή της που συνήθως δε τα κερνάει και τόσο εύκολα! 

Σήμερα είναι η 2η μέρα. Προβλεπόταν επίσκεψη στο γιατρό αλλά η μικρή Ηλιαχτίδα δε μπορεί να σύρει τα πόδια της από την ζάλη. Συμμάζεψε το αχούρι δωμάτιο της αλλά φυσικά παρέμεινε με τη νυχτικιά και τις κάλτσες και τη ρόμπα. Γιατί να χάσει την ευκαιρία έστω και όρθια να μη το παίξει λιγουλάκι γκρινιάρα και μίζερη; Μερικές φορές χρειάζεται να είσαι διπλωμάτης. Και με τη νοσοκόμα να τα έχεις καλά και με την οικογένεια που ανησυχεί και σου αρέσει!! Ηλιαχτίδαα  (ψιθυριστά) κοιμάσαιαιαι;;; μμμμ. ok.. Συγγνώμηη. Με το καλημέρα φιλί από τη μαμά που έσκυψε απαλά για να μη τη ξυπνήσει. Και χατίρια από τα’ αδέλφια. Και το μπαμπά να κόβει βόλτες. Τι άλλο θες; Πες με!

Λίγο απλά να ήταν πιο επιεικής η νοσοκόμα και να κάνει τα στραβά μάτια. Εάν εκείνη θέλει να της μάθει τις νέες αντιλήψεις στη σύγχρονη Ιατρική, η μικρή Ηλιαχτίδα θα της μάθει τη σύγχρονη Παιδαγωγική. Όχι εκείνη που λέει ότι τα κλαψουρίσματα, πονάωω, η κοιλιά μου, είναι απλά προσπάθειες για προσέλκυση προσοχής ή επίτηδες για να γλυτώσεις από το σχολείο. Οπότε η μαμά δε χρειάζεται να ανησυχεί. Αυτή είναι μόνο για τους νηπιαγωγους.

Αλλά εκείνη που λέει πως όταν κάποιο παιδί είναι ‘άρρωστο’ το χαϊδολογούμε, το φιλάμε και του δίνουμε σιροπιαστό γλυκό. Η συνέχεια πάλι δε χρειάζεται. Τι χρειάζεται; ‘Και άστο να παίξει ή να δει κανένα παιδικό. Πάει και ο πόνος πάνε και οι κλάψες!’

Ζαλίζομαιαιαι!!! Λέτε να πεθάνω;
Ηλιαχτίδα; Πάλι στο computer είσαι; άσε τα σάπια@#