RSS

Η μικρή Ηλιαχτίδα στολίζει Δέντρο!!......Γκντουπ@


Όλα ξεκίνησαν ανάποδα όταν ο προγραμματισμένος εορταστικός διάκοσμος του σαλονιού με αποκορύφωμα το στόλισμα του Χριστουγεννιάτικου Δέντρου αναβλήθηκε επ’ αόριστον λόγω έκτακτων καταστάσεων.. (βλέπε η μικρή Ηλιαχτίδα κατέβηκε Θεσσαλονίκη για λίγες ώρες και έμεινε τρεις μέρες)…

Καθώς περνούν τα χρόνια, περνά και η τιμητική αποστολή σε άλλα χέρια. Έτσι, από πέρσι (για καλό πέρσι, για κακό φέτος) πέρασε στα χέρια της μικρής Ηλιαχτίδας.

Το προγραμματισμένο Σ/Κ (το τελευταίο πριν τα Χριστούγεννα) ακυρώθηκε και η μικρή Ηλιαχτίδα σαν την ιδανική οργανώτρια που γέννησε ποτέ το σπίτι ανέλαβε γρήγορα καθήκοντα. Συνδύασε τα ‘καθήκοντα’ της με τα ‘υψηλά καθήκοντα’ κι έβγαλε γρήγορα μια λίστα με τα απαραίτητα ψώνια για το Δέντρο. Παρόλο ψόφια στη κούραση γύρισε όλη την αγορά 3 ώρες, όσο είχε υπολογίσει δηλαδή με βάση τα απαραίτητα ψώνια (τη μισή για το στόλισμα και τις υπόλοιπες για τσάρκα).

Αγόρασε λοιπόν μια μεγάάάάληη γλάστρα (γιατί η προηγούμενη είχε φυτεμένα ραπανάκια, εεε… μολόχες και βασιλικά) και χώμα. Το τελευταίο παρουσίασε κάποια μικρά προβληματάκια μέχρι να επιλεχθεί (δηλαδή να καταφέρει να βρει συσκευασμένο και όχι μια μεγάλη σακούλα ξέχειλη από φυσικό, βιολογικό χώμα από ιδιόκτητο αγρόκηπο. Όπως καμάρωσε η ιδιοκτήτρια του ανθοπωλείου αφού ρουθούνισε περιφρονητικά στη λέξη συσκευασμένο χώμα).

Μέχρι να γυρίσει σπίτι της κόπηκαν χέρια, πόδια, μέση, γόνατα αλλά περήφανη που έφερε εις πέραν την αποστολή της βυθίστηκε σε γλυκά όνειρα για ένδοξους και τιμητικούς τίτλους της ιδανικής Διακοσμήτριας και άξιας Οργανώτριας.

Την άλλη μέρα το μεσημέρι το Δέντρο (ταπεινά, χωρίς κάμερα και δηλώσεις, όπως κάθε χρόνο) κατέβηκε από το πατάρι και μεταφέρθηκε στο μπαλκόνι. Αφού βγήκαν οι απαραίτητες φωτογραφίες με το δέντρο, τα στολίδια, τη γλάστρα, το χώμα και τα φωτάκια μέσα στη σκόνη και τη ‘μπίχλα’ η μικρή Ηλιαχτίδα ξεφύσηξε περήφανη. Ψήλωσε 2 πόντους κι έβρισε σιγανά που δεν είχε δίπλα της κάποιον να τραβά φωτογραφίες και κάμερα ως είθισται να αποτυπώνει ηλεκτρονικά τα κατορθώματα της.

Άνοιξε τη σακούλα με το χώμα αφού κόπηκε σε κάνα δυο σημεία και αφού το μισό χώμα στρώθηκε σα περήφανο χαλί έριξε το υπόλοιπο στη γλάστρα. Ξαφνικά θυμήθηκε πως κάτω, κάτω έπρεπε να βάλει κοτρόνες, και να το στουμπώσει με τα φελιζόλ και τις παλιές εφημερίδες. Άδειασε το υπόλοιπο χώμα γρήγορα κάτω στο ‘πάτωμα’ και βιάστηκε να φορέσει γαλότσες σα καλύτερη ιδέα από σκέτες κάλτσες αφού έφαγε μια γερή γλίστρα σπαγγάτο. Στούμπωσε τη γλάστρα και αφού σκούπισε τρεις φορές τουλάχιστο το μπαλκόνι έριξε όλο το χώμα πίσω στη γλάστρα.

Με ρίγη συγκίνησης και αφού έψαλλε από βάθους καρδίας τον εθνικό χριστουγεννιάτικο ύμνο ‘Σα τη νύφη στολισμένο’ κάρφωσε με πάθος το δέντρο στη γλάστρα. Εκείνο αφού στάθηκε όρθιο περήφανα 2 δεύτερα, όσο για να αποδώσει τιμές στην αφέντρα του, έπεσε τιμητικά συμπαρασέρνοντας μαζί του και τη γλάστρα. Η μικρή Ηλιαχτίδα δε τα έχασε διόλου. Άλλωστε ένα άλλο μεγάλο της καμάρι ήταν ότι πάντα στις αναποδιές ήταν εφευρετική, πρακτική και είχε την τύχη με το μέρος της. Όντως εκείνη την ώρα τηλεφώνησε ο ξάδελφος ότι έφερνε κάτι πίτες οπότε η μικρή Ηλιαχτίδα κατέβηκε κάτω να τις πάρει. Πιάσανε την ‘πάρλα’ και ο ξάδελφος προθυμοποιήθηκε να δώσει ένα ‘χεράκι’.

Αφού την άκουσε προσεχτικά αποφάνθηκε ότι το πρώτο που χρειαζόταν η ξαδέλφη του ήταν δυο χοντρά ξύλα να στηρίξουν τη βάση του δέντρου. (η βάση ήταν ένα τεράστιο, χοντρό, μυτερό καρφί που χωνόταν πάντα μέσα στη βαθιά, ξερή γλάστρα και το δέντρο απαρτιζόταν από τρία διαφορετικά, όσα δηλαδή κομμάτια τους είχαν επιζήσει, δέντρα).

Ανέβηκαν στη σοφίτα, ζύγισαν, έψαξαν μέσα σε χοντρές σχοινένιες σακούλες με ξερά βουνίσια κλαριά και τελικά κατέβηκαν στην αποθήκη. Αφού η μικρή Ηλιαχτίδα μυήθηκε για τα καλά στην υποκριτική (οι μορφασμοί του ξαδέλφου καθώς ζύγιζε ξύλινες κοτρόνες με το μάτι και τα χέρια) βρήκαν κάτι τελικά και βγήκαν στο μπαλκόνι.

Το πρώτο πράγμα που πρόσεξε ο ξάδελφος ήταν η στουμπωμένη γλάστρα, η οποία από στρόγγυλη είχε καταλήξει να πάρει σχήμα κυλίνδρου και το χυμένο χώμα. Ανασκουμπώθηκε, συμμάζεψε πρόχειρα το χώμα και ανέλαβε τη γλάστρα. Όταν είδε τις εφημερίδες και τα φελιζόλ ξεράθηκε για τρία δεύτερα στα γέλια (παραπάνω δεν τόλμησε) και αφού την άδειασε έβαλε μέσα τα ξύλα. Τα οποία τελικά στάθηκαν κατώτερα των περιστάσεων. Αφού το καλοσκέφθηκε πήρε λίγες εφημερίδες και τα φελιζόλ, έκοψε, έσκισε, στούμπωσε και ξαναγέμισε τη γλάστρα ως επάνω με το χώμα.

Η γλάστρα δεν πήρε στρόγγυλο σχήμα αλλά κάπως ξεφούσκωσε λιγάκι. Τελικά ο ξάδελφος αφού το δέντρο αρνιόταν πεισματικά να καρφωθεί (το άτιμο) ξανά άδειασε τη γλάστρα. Μουρμουρίζοντας μέσα από τα δόντια του κάνοντας σκέψεις είπε πως μάλλον θα χρειαζόταν και δυο ξυλάκια χοντρά για να το στηρίξει.

Η μικρή Ηλιαχτίδα ενθουσιασμένη και περήφανη για τον εαυτό της και την εφευρετικότητα της έτρεξε χωρίς να το καλοσκεφθεί και βγήκε στην εξώπορτα με τις πολλές γλάστρες της μαμάς.. Πήγε στην παλιά γλάστρα (όπου καμάρωναν οι μολόχες και ο βασιλικός) και αφού όντως ξανά παρατήρησε ότι ήταν κάπως μαραμένα άρπαξε από τα κεφάλια τις μολόχες με τους χοντρούς βλαστούς (έκαναν κατά τη γνώμη της για στουμπωμένα ξυλάρακια) και έτρεξε στο μπαλκόνι. Περήφανη έτρεξε κι έδειξε στον ξάδελφο τη λύση φωνάζοντας ‘Εύρηκα!’

Όταν την είδε ο ξάδελφος τα έχασε! Γούρλωσε τα μάτια του, έγινε κατακόκκινος και πιάστηκε από τα κάγκελα. Αφού συνήλθε από το πρώτο σοκ άρχισε να χτυπιέται σα να έχασε μόλις ευκαιρία η Ρεάλ μέσα στο Καμπ Νόου.. (το γήπεδο της μισητής Μπαρτσελόνα). Μετά έπιασε το τηλέφωνο κι άρχισε να φωνάζει ‘τώρα… τώρα αμέσως… τώρα αμέσως… τηλ στον Α’. (Ένα κοινό τους φίλο, κολλητό του ξαδέλφου που η μικρή Ηλιαχτίδα κορόιδευε μονίμως). Έτρεξε, παρακάλεσε, κλαψούρισε αλλά ο ξάδελφος δε μεταπείστηκε.

Τελικά πήρε κι άλλες εφημερίδες, τη στούμπωσε γερά και έστειλε γρήγορα τη μικρή Ηλιαχτίδα να ξαναφυτέψει τις μολόχες μην της φυτευτεί τίποτε άλλο στο κεφάλι και δει τις μολόχες ανάποδα…

Το δέντρο πείστηκε να καρφωθεί μετά από 2 ώρες και κάάάάτιιι…. υπό την πίεση έντονων, σκληρών προσπαθειών, διαπραγματεύσεων, γλυκόλογων και απειλών… Η μικρή Ηλιαχτίδα τελικά επωμίστηκε το μεγαλύτερο μέρος του θριάμβου αφήνοντας υπό σκιάν τον ξάδελφο και καμαρώνει σα γύφτικο σκεπάρνι δίπλα από το δέντρο ‘της’!!

Υγ Όπως κάθε χρόνο το δέντρο συνεχίζει να γέρνει προς τα δεξιά σαν το κεκλιμένο πύργο της Πίζας και αυτό συνεχίζει να θεωρείται παράδοση…

Υγ2 Για όσους αναρωτιούνται η μικρή Ηλιαχτίδα τελικά τραγούδησε τον Εθνικό Χριστουγεννιάτικο Ύμνο ‘Σα τη νύφη στολισμένο’ αλλά αυτή τη φορά αγριοκοιτάζοντας το δέντρο και μόνο τους δυο πρώτους στίχους. Δεν ήθελε να το τιμήσει περισσότερο. (και γιατί τη διέκοψαν τα πατροπαράδοτα κάλαντα αλλά φυσικά αυτό είναι ασήμαντη λεπτομέρεια).


4 ζαβολιές:

Ἅ λ ς είπε...

1.στολιζετε αληθινο δεντρο δηλαδη;; αντε ρε;;
2. τα χαλαμε στην ομαδα. ναι ναι υποστηριζω τη μισητη μπάρτσα!!

Hλιαχτίδα είπε...

Σιγάάά... Όχι και αληθινό... απλά ψηλό ψεύτικο! Και όχι δεν υποστηρίζω Ούτε Μπάρτσα ούτε Ρεάλ... Πλέον βλέπω γενικά Champions League αγώνες με ανταγωνιστικότητα... πχ Ρεάλ-Τσέλσι, Μπάγερν-Μίλαν...κτλ.. Αυτά..και πολλά άλλα! φιλιά. :)

Sweet truth! είπε...

Champions League γενικά! Μαζί σου!!
Όσο για το δένδρο, τέλειο!! μ'αρέσουν και εμένα οι αναποδιές να ξέρεις!! Μην κολλάς πουθενά και να κάνεις πάντα ότι ξέρεις και μπορεί καλύτερο!!!
Καλή χρονιά να έχουμε!!!
Φιλάκια!!!!

Υγ.Θεσσαλονίκη πετάχτηκες Αθήνα γιατί δεν έρχεσαι να σε γνωρίσουμε κι εμείς? :P

Hλιαχτίδα είπε...

:@Sweet truth!: Ε, όχι βρε παιδάκι μου! χαχα!! Να ξέρεις ότι μετά τις ανατροπές που έζησα ο μόνος λόγος για να κατέβω κάτω θα είστε εσείς.. Εσύ και πολλοί άλλοι! lol!

Ότι καλύτερο μπορώ; Μάλλον απ' ότι φαίνεται δύσκολο να έχουμε και τα 'τέλεια' αποτελέσματα!! Kekekeke!!! lol!

Καλή Χρονιάάά!!!! Φιλάκιααααα!!